Svi idu u Sokobanju, a retko ko zna šta se krije par kilometara dalje: Ušuškano za odmor, ali i za lečenje pluća

Kao jedno od najstarijih banjskih lečilišta u čitavoj Srbiji, Sokobanja je izuzetno atraktivna mnogim domaćim, ali i turistima iz inostranstva.

Pa ipak, koliko god bila zanimljiva, mora se priznati da je njena okolina još zanimljivija. I to najpre zbog planine Ozren, koja se na oko pet kilometara udaljenosti od ovog čuvenog lečilišta nalazi.

Na nadmorskoj visini od 1.118 metara nalazi se Leskovik, koji je i najviši vrh planine, prepoznate kao odlične lokacije za odmor, ali i lečenje. Posebno oboljenja oka i pluća.

Šumovita planina

Zbog činjenice da je prekriva obilje šuma, Ozren se često ističe kao planina, koja je među svim srpskim planinama najšumovitija.

Takođe, njena nadmorska visina, u kombinaciji sa klimatskim karakteristikama i ružom vetrova, koja je na tom području prisutna, čine je odličnom lokacijom za oporavak organizma. Kako od stresa koji, neosporno nameće savremeni način života, tako i od određenih plućnih, ali i oboljenja oka.

Upravo zato, počev još od 1935. godine na ovoj srpskoj planini postoji i bolnica, koja je namenjena najpre lečenju plućnih i očnih, ali i mnogih drugih oboljenja.

Manastir i tvrđava

Nekoliko zanimljivih izletišta nalaze se na Ozrenu, ali i jedan manastir, koji nosi neobičan naziv. Iako postoji legenda koja manastir posvećen Svetim Arhangelima Mihailu i Gavrilu dovodi u vezu sa srpskim despotom Stefanom Lazarevićem i monasima sinajitima, koji su mu pomagali da ga izgradi, činjenica da nosi naziv Jermenčić, ipak ukazuje na nešto drugo.

Prema najpoznatijoj legendi o nastanku ove svetinje, monasi čije je poreklo bilo jermensko, smatraju se zaslužnim za osnivanje manastira, u čijoj blizini postoji, ni manje ni više nego čak četiri izvora vode.

Izuzev Ozrenske pećine, koja je samo delimično dostupna, u okolini ove planine, a na oko dva kilometara udaljenosti od Sokobanje, nalazi se utvrđenje, čiji ostaci i danas svedoče o značaju koje je u davna vremena imalo.

Poznat i kao Sokolac ili jednostavno Soko grad, nazvan je tako najverovatnije po sokolovima, koji ga nadleću i danas. U davna vremena, oni koji su naseljevali to utvrđenje su se bavili dresurom ovih fantastičnih ptica.

Postoje indicije da je Soko grad građen još tokom šestog veka, u doba vladavine rimskog cara Justinijana, te da je bio svojevrstan vojni punkt, što se opravdava relativnom blizinom Medijane i Feliks Romulijane, koje su funkcionisale kao palate dvojice rimskih careva, Konstantina i Galerija.

Svakako se ne može pomenuti planina Ozren, a da se ne pomene i prva lokaija u nekadašnjoj Jugoslaviji, koja je sada već davne 1948. godine zvanično proglašena za spomenik prirode. Sa visinom od fantastičnih preko 17 metara, vodopad Ripaljka, koji se nalazi na nadmorskoj visini od 420 metara, posebno je atraktivan s proleća, budući da se svrstava među akumulativne.

Bonus video: Kuršumlijska banja - paljenje badnjaka

(Espreso/Ona.rs/“Kudanaput.com”/D.S.)