Niko kao Vidić i Ivanović: Zbog ovoga Srbije nema na fudbalskoj mapi

Među najuspešnije srpske fudbalere koji su ostavili dubok trag u engleskom fudbalu, svaki na svoj način, ističu se dvojica i to defanzivaca - Branislav Ivanović i Nemanja Vidić.

Ivanović je tokom karijere na Ostrvu, pre svega igrajući za Čelsi, mnogo manje za Vest Bromvič Albion, stigao do brojke 274 i to ga čini najboljim Srbinom po broju utakmica. Bio je poznat po izuzetnoj fizičkoj snazi, taktičkoj disciplini i sposobnosti da igra na više pozicija u odbrani, što ga je činilo jednim od najpouzdanijih stranih defanzivaca u istoriji lige.

Najviše šansi da ga prestigne imao je Nemanja Matić, koji je noseći dres Čelsija i Mančester junajteda sakupio 251 nastupa.

Na trećem mestu je Nemanja Vidić. Prekaljeni štoper je tokom karijere u Mančester junajtedu odigrao 211 utakmica, ali je zato ubedljivo naš najtrofejniji fudbaler u Engleskoj. Vidić je osvojio 15 različitih pehara i to pet titula Premijer lige, jednu Ligu šampiona, tri Liga kupa, pet Komjuniti šilda i jedno FIFA Svetsko klupsko prvenstvo. Vidić je bio poznat po beskompromisnoj igri, liderskim sposobnostima i reputaciji jednog od najboljih štopera svog vremena.

Po broju nastupa i titula teško da će neko u budućnosti moći da ih stigne, pošto je Saša Lukić za Fulam sakupio 84, Nikola Milenković za Notingem Forest 58, a Đorđe Petrović za Bornmut 44 nastupa, međutim, to su klubovi koji se uglavnom bore za opstanak

Ivanović i Vidić su u tom periodu predstavljali vrhunac uspeha srpskih fudbalera u engleskom fudbalu, a tada je i naša reprezentacija pod vođstvom Radomira Antića imala drugačiji ugled u svetskom fudbalu. Samo splet nesrećnih okolnosti ih je sprečio da naprave uspeh na SP u Južnoj Africi 2010. godine.

I upravo se tu krije ključ problema što se nismo domogli baraža za SP 2026. godine, odnosno što smo doživeli istorijsku sramotu i poraženi u ključnom meču od arhi neprijatelja Albanije u Leksovcu (0:1). Nekada su naši igrači bili kapiteni, zamenici kapitena i(li) imali važne uloge u velikim klubovima, a sada većina brani boje koji su daleko od borbe za titule i bez ključnog uticaja na igru.

(Espreso/pripremio G.B.)