U jednom delu Srbije je pre 2 decenije izmereno minus 40 STEPENI! Sa razlogom je porede sa Sibirskim područjima!

Od momenta kada je zvanično na tlu naše zemlje počelo merenje temperature vazduha, sada već daleke 1954. godine u jednom delu Srbije je izmereno ni manje ni više nego 38,3 stepena Celzijusovih i to ispod nule.

Doduše, nije to i najniža temperatura na Pešterskoj visoravni ikada izmerena. Zapravo je pre nešto više od dve decenije, zabeleženo neverovatnih gotovo 40 stepeni ispod nule i to na lokaciji, koja nosi naziv Karajukića Bunari.

I mada se klima na području Pešterske visoravni, koja je jedna od osobenosti jugozapadnog dela naše zemlje, u poslednjih nekoliko godina, čini se menja, i dalje su tu zime prilično oštre. Upravo zato se može čuti i da je porede sa područjem Sibira, koje je na ruskom tlu označeno kao jedno od najhladnijih.

Površinu nešto veću od 60 kvadratnih kilometara zauzima „srpski Sibir“, kako se neretko naziva područje Pešterske visoravni. Njena nadmorska visina se kreće u rasponu od 1.100 do 1.250 metara iznad nivoa mora.

Najhladniji grad u Srbiji

Iako je Sjenica, kao centar tog područja, sa razlogom okarakterisana u celoj našoj zemlji kao najhladniji grad, tokom srednjeg veka je bila po nečemu drugom poznata.

Put koji je iz Dubrovnika vodio prema Carigradu, prolazio je u jednom delu i tim područjem. I baš na mestu koje danas sjenička opština zauzima, tadašnji karavani su imali odmorište. Nisu tu zastajali da se samo putnici odmore, već i da napoje umorne konje i nahrane ih. Čime drugim, nego senom.

Danas je Sjenica jedna od onih lokacija koja je u turističkom smislu nepravedno zapostavljena, iako je okolina ove opštine izuzetno zanimljiva i bogata znamenitostima.

Sjenička džamija i okolina grada

Blizina Zlatara, Golije, Jadovnika i drugih planina koje okružuju Peštersku visoravan posebno je interesantna za posetu ljubiteljima prirode.

Pa ipak, džamija koja se u Sjenici nalazi vremenom je postala i njen simbol. Legenda koja se vezuje za njenu gradnju naročito je zanimljiva. Još je zanimljivije to što, iako je ova islamska svetinja izgrađena polovinom 19. veka, ta legenda se može čuti i danas.

U doba kada je postojala hajdučija u tom kraju, zbio se događaj koji je i doveo do nastanka džamije, koja je danas prepoznata i kao simbol ovog grada.

Budući majka jednog turskog sultana, čije je ime bilo Abdulaziz, sultanija Valide je važila za bogatu osobu u to doba. Slučaj ili sudbina, tek jednom prilikom hajduci tog kraja su opljačkali jedan karavan, verovatno ne znajući da je blago koje su tom prilikom pokrali, pripadalo nikom drugom do sultaniji.

Narodno predanje ne navodi precizno kako, ali navodi da je sultanija uspela da sve što joj je tom prilikom oteto i povrati.

Nakon toga donosi odluku da Sjenici daruje bogomolju, koja će vremenom postati ne samo simbol, nego i znak raspoznavanja grada.

Baš zato što je izgrađena po želji nekog, ko je bio deo sultanove porodice, džamija Sultanije Valide u Sjenici se smatra carskom džamijom. Zbog značaja koji ima stavljena je pod zaštitu nadležnih institucija i to kao Spomenik kulture.

Na području između dve planine, Javor i Zlatar, počev od 1979. godine, na reci Uvac nastalo je jezero, koje je još jedan od simbola ovog grada i čitavog kraja. Iako je poznatije pod nazivom Uvačko, ovo jezero nosi i drugačiji naziv, pa ga neko naziva i Sjeničko jezero.

Nešto više od stotinu metara je njegova najveća dubina. Zbog lokacije koju zauzima, a koja se nalazi na 985 metara nadmorske visine, prepoznatljivo je i po pejzažu koji ga okružuje, ali i po fenomenalnim vidikovcima u okolini. Njegovi „stanovnici“ su i beloglavi supovi, a posmatranje njihovog leta prilikom posete ovom jezeru jedna je od atrakcija u kojoj turisti mogu uživati i koju, prilično je izvesno dugo neće zaboraviti.

Na oko 25 kilometara udaljenosti od grada nalazi se i srednjevekovni manastir Kumanica. Prvi pisani trag o svetinji, koja se nalazi na samom ulasku u klisuru, koju tvori reka Lim datira iz prvih decenija 16. veka.

Bonus video:

(Espreso/Ona.rs)